ΦΥΣΗ & ΑΓΡΙΑ ΖΩΗ

[ΦΥΣΗ & ΑΓΡΙΑ ΖΩΗ][bleft]

ΠΙΣΩ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ

[ΠΙΣΩ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ][bsummary]

ΕΠΙΣΤΗΜΗ & ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ

[ΕΠΙΣΤΗΜΗ & ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ][twocolumns]

Καζανόβα: Ο άνδρας που λάτρεψαν οι γυναίκες και καταδίωξε η Ιερά Εξέταση



Πολλοί ιστορικοί χαρακτήρες περνούν στη λαϊκή μας φαντασία έχοντας την ταμπέλα μιας συγκεκριμένης αρετής. Ο Καζανόβα ήταν, είναι και θα είναι το σύμβολο του κατεξοχήν σαγηνευτή. Όμως αυτός ο Βενετσιάνος κατακτητής ήταν πολλά περισσότερα από αυτό. Άνθρωπος με μεγάλο πνεύμα, σοφία και πρωτοτυπία, αναδείχθηκε σε μια μυαλό που προκαλούσε την εποχή του. Μεγάλος εραστής και υπερασπιστής των δικαιωμάτων των γυναικών, μας άφησε μια σπουδαία λογοτεχνική κληρονομιά μέσα από την οποία μπορούμε να τον γνωρίσουμε… και να εκπλαγούμε.


Αξιοπερίεργα για τον Βενετσιάνο ιππότη: Τζάκομο Καζανόβα

Ο Τζάκομο Τζιρόλαμο Καζανόβα γεννήθηκε το 1725 στη Βενετία (σημείωση: το έγγραφο αναφέρει εκ παραδρομής το Ντουξ, όπου στην πραγματικότητα πέθανε). Αν και ήταν γιος απλών εμπόρων, για κάποιον άγνωστο λόγο έλαβε μια εξαιρετική μόρφωση. Την ανατροφή του ανέλαβαν κληρικοί και πολιτικοί, ενώ είχε την τύχη να ταξιδέψει από νωρίς στην Τουρκία και την Κέρκυρα. Ως αξιοπερίεργο, αξίζει να αναφερθεί ότι κατά τα πρώτα του χρόνια, ο Τζάκομο ήταν ένα παιδί πολύ εσωστρεφές, που μόλις και μετά βίας μιλούσε και παρέμενε απομονωμένος από τα πάντα.

Οι λαμπρές σπουδές του τον οδήγησαν, προς έκπληξη πολλών, στο να γίνει ιερέας. Έφτασε μάλιστα να καταλάβει πολύ διακεκριμένες θέσεις μέσα στην Εκκλησία. Όμως συνέβη το αναπόφευκτο… ερωτεύτηκε μια γυναίκα 10 χρόνια μεγαλύτερή του και παντρεμένη, και απλά τα παράτησε όλα γι' αυτό που φλόγιζε την καρδιά του και ξεσήκωνε το μυαλό του.

Μετά από αυτή την πρώτη του περιπέτεια ως ιερέας, εργάστηκε ως γιατρός —αν και ποτέ δεν έκανε σχετικές σπουδές— στην υπηρεσία ενός διάσημου Βενετσιάνου αριστοκράτη με το όνομα Μπραγκαντίν. Ο Καζανόβα ήταν ένας άνθρωπος πολύ καλλιεργημένος και γνώστης κάθε είδους θεμάτων, σε τέτοιο βαθμό που μύησε πολλές εξέχουσες προσωπικότητες της εποχής στα μυστικά της καμπάλα και του εσωτερισμού. Η συνέπεια αυτού; Η Ιερά Εξέταση τον καταδίωξε για μεγάλο χρονικό διάστημα, αναγκάζοντάς τον να περάσει ένα αρκετά μεγάλο διάστημα στη φυλακή.

Αφού βγήκε από τη φυλακή, σκέφτηκε ότι το καλύτερο για να αποφύγει την Ιερά Εξέταση ήταν να καταφύγει στη Γαλλία. Έτσι, άλλαξε το όνομά του και επινόησε μια νέα προσωπικότητα: Ιππότης του Σέινγκαλτ (Seingault). Είχε τόσο μεγάλη επιτυχία στην αυλή, επιδεικνύοντας το πνεύμα, τις γνώσεις και την κομψότητά του, που παρασημοφορήθηκε μέχρι και από τον Πάπα Κλήμη ΙΓ΄.

Αφού έφυγε από τη Γαλλία με τιμές, αποφάσισε να γυρίσει την Ευρώπη. Ο ανοιχτός του χαρακτήρας και το ένστικτο επιβίωσής του, τον βοήθησαν να γνωρίσει σχεδόν όλους τους Ευρωπαίους μονάρχες: από τον Φρειδερίκο Β΄ της Πρωσίας μέχρι τη Μεγάλη Αικατερίνη. Επιπλέον, διατηρούσε στενή φιλία με τον Ρουσσώ, τον Βολταίρο, τον Μότσαρτ και τη Μαντάμ ντε Πομπαντούρ.

Λέγεται ότι όταν επέστρεψε στη Γαλλία, βρισκόταν πάντα στον στενό κύκλο του Λουδοβίκου ΙΕ΄ και ότι ο Καζανόβα ήταν εκείνος που δημιούργησε το Λοταρία (Κρατικό Λαχείο), αναλαμβάνοντας τη διεύθυνση της διοίκησής του και αποκομίζοντας έτσι τεράστια κέρδη.

Πολλοί βλέπουν τον Καζανόβα ως τον μεγαλύτερο γυναικά της ιστορίας. Ωστόσο, πολλοί ειδικοί και μελετητές της ζωής του βλέπουν σε αυτόν τον πρώτο γνωστό φεμινιστή. Για εκείνον οι γυναίκες ήταν ίσες του, τις παρότρυνε να εκπληρώνουν τις φιλοδοξίες τους, να είναι ανεξάρτητες και να απολαμβάνουν τη ζωή. Τους έδινε φωνή στις συγκεντρώσεις, ελευθερία να εκφράζονται, να καλλιεργούνται και να σπουδάζουν. Κάτι τέτοιο δεν έγινε ποτέ με καλό μάτι από την Εκκλησία. Εξού και το γεγονός ότι βρισκόταν πάντα υπό διωγμό, όσες φορές κι αν άλλαζε το όνομά του.

Ο Καζανόβα είχε έναν μεγάλο έρωτα που δεν ξέχασε ποτέ, μια γυναίκα με την οποία δεν μπόρεσε να μοιραστεί τη ζωή του καθώς ήταν ήδη παντρεμένη. Ήταν μια Γαλλίδα κυρία εγκατεστημένη στη Βενετία, που ονομαζόταν Φραντσέσκα.

Ο Καζανόβα τελείωσε τις μέρες του ως βιβλιοθηκάριος. Χωρίς πολυτέλειες, χωρίς γυναίκες… μόνο με τις αναμνήσεις, τη θλίψη και τη μοναξιά του. Μας άφησε ένα σπουδαίο έργο στα «Απομνημονεύματά» του, τα οποία αποτελούν μια ζωντανή και εξαιρετική αντανάκλαση της Ευρώπης του 18ου αιώνα.